بهت نمی گم هرچی که می خوای بهت می دم،چون همه چیزم تویی

 نمی خوام خوابتو ببینم، چون توخوش ترازخوابی

 اگه یه روزچشمات پرِاشک شد ودنبال یه شونه گشتی که گریه کنی،صِدام کن بهت قول نمی دم که ساکتت

 کنم ،اما منم پا به پات گریه می کنم

 اگر دنبال مجسمه سکوت می گشتی صِدام کن، قول می دم سکوت کنم اگه دنبال خرابه می گشتی تا نفرتتو

توش خالی کنی ، صِدام کن چون قلبم تنهاست

 اگه یه روزخواستی بری قول نمیدم جلوتو بگیرم اما باهات میدوم

 اگه یه روز خواستی بمیری قول نمی دم جلوتو بگیرم اما اینو بدون من قبل از تو میمیرم          

نزدیک می شوی به من

                       فرسنگها درمن فرو می روی

                                                   در من خانه می کنی

                                                                  در من حضور می یابی

لحظه به لحظه هرجا و هر کجا

                         توی انگشتهایم جاری می شوی

                                                   سطرسطرخاطراتم را می نگاری

                                                                               روی لبم می نشینی

خنده می شوی، حرف می شوی

                              دلم که می گیر د ازچشمهایم می باری

کیستی؟ کیستی تو ؟

                  کیستی تو که این همه

                                     در من می تابی

                                                بی آنکه کاسته شوی

                                                                 بی آنکه غروب کرده باشی

کیستی؟ کیستی تو که این همه

                           سزاوار حرفهای عاشقانه ای

                                                    کیستی تو که دیدنت زندگی

                                                                              رفتنت مرگ است

                                           در من بمان

                                 از هنوز تا همیشه

.. قلب ..

پسر به دختر گفت اگه يه روزي به قلب احتياج داشته باشي اولين نفري هستم

عاشق                       عاشق تر

نبود در تار و پودش                ديدي گفت عاشقه عاشق

@@@@@@@@       نبودش        @@@@@@@@@@

امشب همه جا حرف  از آسمون و مهتابه  ،  تموم خونه ديدار اين خونه

فقط  خوابه ، تو كه رفتي هواي  خونه تب داره  ،  داره  از درو ديوارش غم

عشق تو مي باره ، دارم مي ميرم از بس غصه خوردم ،  بيا بر گرد تا ازعشقت

نمردم، همون كه فكر نمي كردي نمونده پيشت، ديدي رفت ودل ما رو سوزوندش

حيات خونه دل مي گه درخت ها همه خاموشن، به جاي كفتر و  گنجشك  كلاغاي

سياه پوشن ،  چراغ  خونه  خوابيده  توي  دنياي خاموشي  ،   ديگه  ساعت رو

طاقچه شده كارش فراموشي  ،  شده كارش فراموشي  ،  ديگه  بارون  نمي

باره  اگر چه  ابر سياه  ،  تو كه  نيستي  توي  اين خونه ،   ديگه  آشفته

بازاريست  ،  تموم  گل ها  خشكيدن مثل خار بيابون ها ،  ديگه  از

رنگ  و رو رفته ، كوچه و خيابون ها ،،، من گفتم و يارم گفت

گفتيموسفر كرديم،از دشت شقايق ها،با عشق گذركرديم

گفتم اگه من مردم ، چقدر به من وفاداري، عشقو

به فراموشي ،چند روزه تو مي سپاري

گفتم كه تو مي دوني،سرخاك

تو مي   ميرم ،   ولي

 تا لحظه   مردن

نمي گيرم  

دل از 

تو 

چه احساس نازنین و شیرینیه کسی که دوسش داری بشینی به چشاش نگاه کنی تا عمق وجودت،از یه گرمای عمیق آب بشه قلبت پر تپش بشه انگار که داره از سینت کنده میشه چه احساس عجیبیه  وقتی بخوای با دستانت،صورتش رو حس کنی با موهاش بازی کنی از لباش... خدای منِ باور کردنی نیست اونی که میخوای دوسش داری عاشقشی کنارت باشه باهات باشه همراهت باشه هم پات باشه ای خدا منو به عشقم برسون

چه لطيف است حس آغاز دوباره، و چه زيباست رسيدن دوباره به روز زيباي آغاز تنفس و چه اندازه عجيب است ، روز ابتداي بودن! و چه اندازه شيرين است امروز روز ميلاد... روز تو! روزي که تو آغاز شدي

اگر اشک ها نمی بود داغ   ها  سرزمین وداع را می سوزاند  کسی را که خیلی دوست داری همیشه زود از دستش میدهی  پیش از آن که خوب نگاهش کنی مثل پرنده ای زیبا بال می گیرد  هنوز بعضی از حرف هایت را به او نگفته بودی  هنوز همه لبخندهای خود را به او نشون نداده بودی  همیشه این گونه بوده است کسی را که از دیدنش سیر نشده ای  زود از دنیای تو می رود .   امشب تمام گذشته ام را ورق زدم :  پر از لحظه های سیاه ، لحظه های داغ و پرالتهاب بی قراری ، دلتنگی  افسرده گی ، خاموشی ، سکوت ، اشک ، سوختن .... چیزی نیافتم .  دلم به درد می آید وقتی سرنوشت را به نظاره می نشینم  کاش می شد سرنوشت را با آن روزهای شیرین عجین کرد  نفرین به بودن وقتی با درد همراه است .  من از قصه زندگی ام نمی ترسم من از بی تو بودن و به یاد تو زیستن  و تنها از خاطرات گذشته تعذیه کردن می ترسم .  زندگی ام در اوج جوانی بین شب و روزهایی است که باید بهترین  سال های زندگی ام باشد ، چنان به هم گره خورده است   که منجر به نابودی همه جانبه ام می شود .  ای کاش می تونستم از دستت فرار کنم   به چه زبانی بهت بگم ازت بدم میاد تو رو خدا دیگه دنبالم نیا  دلم هوس لحظه معراج روح را کرده است  دست تو ، سایه تو همیشه بر سر آدم ها قدرت نمایی می کند  تا آدم ها خلق میشن تو موجود نفرت انگیز هم به دنیا میای  دلم می خواهد تمام بغض هایم را جمع کنم  و با تمام وجود و تمام اشک هایم بگویم که خیلی دوست دارم.... یب

          دلــــــم امشب هـــــــــوای یار کــــــرده
            غــــــــــــــــــــم دوری مــــرا بیمار کرده
                                              چــو شمعی روز و شب سوزم ز هجران
                                              بجـــــای اشــک خــــــون ریـزم به دامان
            پرســـــتوی دلــــــم امشب کجـــــــایی
            عــــزیز خوشگلــــم پس  کی می یایی
                                             تو خـــــــورشـــــید منی، گرما به من ده
                                             تـــو امــــــــروز منی، فــــــردا به مـن ده
            الا ای اخــــــــــتر شب هـــــــــای تارم
            گل امـــــــــــــید در فصل بهـــــــــــــارم
                                             خـــــــــدا را شکر گویم من شب و روز
                                             چـنین گنجـــــــــینه ای   در سینه دارم
            شبی تا نیمـه شب بـیدار بـــــــــــودم
            به قــــــــصد فال، حــافظ را گشــــودم
                                             بخواندم شـــــعری از حـــافظ  که گـــفتا
                                             جـــــدایی ســــــــر رسد امــروز و فـردا
            بگفتا شــــــــــهد کـامت باز گــــــــــیرم
            دوباره زندگــــــــــــــــــــی آغاز گـــــیرم
                              به فـــــــــــــردا من هـــزار امــــید دارم
                             بدیدارت دقـــــــــــــایــق را شــــــمـارم   

وقتی دلتنگ شدی به یاد بیار کسی رو که خیلی دوستت داره وقتی ناامید شدی به یاد بیار کسی روکه تنها امیدش تویی وقتی پر از سکوت شدی به یاد بیار کسی رو که به صدات محتاجه وقتی دلت خواست از غصه بشکنه به یاد بیار کسی رو که توی دلت یه کلبه ساخته وقتی چشمات تهی از تصویر مشد به یاد بیار کسی رو که حتی توی عکسش بهت لبخند میزنه 

با تو اين تن شکسته
داره کم کم جون ميگيره
                                 آخرين ذرات موندن
                           توی رگهام نمیمیره
با تو انگار تو بهشتم
با تو پرسعادتم من
                                    ديگه از مرگ نميترسم

                                 عاشق شهامتم من
اگه رو حصير بشينم
اگه هيچ نداشته باشم
                                با تو من مالک دنيام
                                   با تو در نهايتم من
با تو شاه ماهي دريا
بي تو مرگ موج تو ساحل
                                با تو شکل یک حماسه
                                بي تو يک کلام باطل
بي تو من هيچي نميخوام
از اين عمري که دو روزه
                            نرو تا غم واسه قلبم                      

      پيرهن عزا بدوزه

کاش ان لحظه...

کاش آن لحظه که فریاد زدم:تو نرو ،می میرم

می شنیدی حرفم !

ولی افسوس چه سود؟!تو نکردی باور...

چه گریان به سر" خاک دلم "می آیی!!!

کاش آن لحظه که فریاد زدم:

به "خدا" می میرم،تو" مسلمان" بودی!

ولی افسوس چه سود؟!

مذهبت،مذهب" ایمان گل سرخ" نبود؛قبله ات

پشت به" احساس لطیف گل" بود!!!

کاش آن لحظه که فریاد زدم :

به "خدا "خواهم رفت،"تو یک عاشق بودی"...!!!

شاعر: بهار